In Memoriam  Wico  Snel
 

Afgelopen vrijdag, 19 maart 2021 is Wico Snel overleden. Het droevige bericht is vrijdag via diverse kanalen gedeeld met andere Soesterberg spotters, die allen mooie woorden schreven over hem.

Wico was één van de pioniers van het spotten langs de taxibaan op Soesterberg. Hij maakte vanaf 1963 foto’s, zoek maar op deze site op zoekterm ‘Snel’. De tweede helft van de zestiger jaren was hij lid van de groeiende groep vaste Soesterberg spotters. Hij bleef pionieren: Wico was één van de eersten die overstapte van zwart-wit op het maken van Kodachrome kleurendia’s . Daar werd aanvankelijk natuurlijk gek tegenaan gekeken, maar uiteindelijk gingen de meesten natuurlijk Wico’s voorbeeld volgen.

Na de schooltijd begint het echte leven, maar net als veel anderen was Wico aangestoken door het luchtvaartvirus en is hij het nooit meer kwijt geraakt. De band met Soesterberg is ook altijd gebleven. Hij was gemotiveerd om die historie te conserveren. Zo’n tiental jaar terug heeft hij initiatief genomen om te komen tot integratie van deze site in het Nationaal Militair Museum. Die poging is helaas niet geslaagd.

Een wél geslaagd initiatief was zijn overstap naar het maken van korte filmpjes. Als je de reacties hoort en leest van de jongere generatie vliegtuigspotters, dan weet iedereen wie Wico was. Of liever Mr. Soeberg, zoals hij zich noemde op Youtube, waar zijn filmpjes te zien zijn. Dit is wederom getuige van de trouw aan zijn ‘bakermat’.

Je kon Wico niet missen als er in een straal rondom Eindhoven iets stond te gebeuren op militaire luchtvaart gebied. Hij had een gemodificeerde keukentrap die boven andere trappen uit stak. Tussen de vliegactiviteiten had hij altijd tijd voor een praatje, maar zo gauw er iets ging bewegen nam hij positie in bovenop de trap, en moest je je mond houden,  anders kwam dat op de film.

Al met al herinneren we ons Wico als een markante, onverstoorbare, en beminnelijke persoon.

 

Hans de Ree, 23/3/2021

 

Collage WicoSnel 4photos 1095foto's Wico Snel   -  Oct 1964 - Aug 1965

 

 

 

 

 

 

                                                                             In Memoriam   Henk de Jong

       

                                            

 
Tot mijn schrik lees ik het bericht dat vorige week Henk de Jong overleden is.

Hij maakte deel uit van de groep die eind jaren zestig, begin jaren zeventig langs de rolbaan verbleef op Soesterberg.

Toen hij een spiegelreflexcamera kocht mocht ik zijn Ilford Sportsman gebruiken.

Om o.a. Fiatjes zoals deze 3040 te fotograferen. Henk heeft mij geleerd om zelf mijn films te ontwikkelen.

Later kwam ik hem wel eens tegen open dagen. Hij maakte nog wel foto's, het spottersvirus was nog wel actief.

Hier op Facebook zag ik altijd zijn duim als ik weer eens iets uit de goeie ouwe tijd plaatste. De laatste tijd miste ik die.

Henk was vreselijk aardig, vriend voor het leven. Het is een enorm verlies voor zijn dierbaren. 

 

Hans de Ree  ,  10 april 2020

  

overgenomen uit   FACEBOOK  pagina   "Wolfhounds / Spotting / Soesterberg (EHSB)"

 

G91R 3040 Soesterberg HdeRee

                                                                                                 

 

 

 

 

 

 

In Memoriam John Lekkerkerker
 

Op 28 november 2014 is John Lekkerkerker op 62 jarige leeftijd overleden. Op 4 december heeft de crematie in Nieuwegein plaatsgevonden.

John was eind jaren 60, begin jaren 70 vaak op Soesterberg te vinden. Hij kwam op zijn Zundapp. Anders dan nu ging het nieuws over oefeningen en interessante bezoekers van mond op mond. Zo hoorden we eens dat er Volkel een squadron rotation was met Italiaanse Thunderflashes. Die had ik nog nooit gezien, en John ook niet. We zijn de dag erna erheen gereden. Ik mocht achterop de Zundapp. We zijn om een uur of zes weggereden, hebben drie keer de pont genomen, over Lek, Waal en Maas. Het begon onderweg steeds harder te regenen. Op Volkel werd niet gevlogen. Ik herinner me een silhouet van een Thunderflash te hebben zien staan, maar dat kan verbeelding zijn. Het was ondanks alles een geweldig uitstapje: mijn eerste vliegveld anders dan Soesterberg. John bleef ondanks de tegenslag goed gehumeurd, want zo was hij. Hij had een rijzige gestalte, ik schat dat hij dicht richting twee meter kwam. Toch heb ik in mijn leven ik weinig zachtmoediger mensen ontmoet.

Hij was wel kritisch op zijn foto’s. Het moest wel mooi weer zijn, en de kisten moesten er liefst zo scherp mogelijk op staan. Hij werd vrachtwagenchauffeur en reed in een bepaalde periode drankwagens voor de firma Verwoolde in Utrecht. Hij kwam op zijn route dan met enige regelmaat met de wagen langs op Montgomeryweg en zette die dan zo dat we er bovenop konden klimmen en de  F-4s mooi van boven konden fotograferen. Hij vertelde dat hij zich wel eens opgejaagd voelde in het werk. Hij is later op de stadsbus in Utrecht gaan rijden, en dat paste hem beter. Later kwam je elkaar nog wel eens tegen. Hij heeft mooie reizen gemaakt, o.a. naar de Verenigde Staten. Je verloor elkaar uit het oog, maar de herinneringen aan die mooie tijd blijven.

Volkert van den Berg is in de laatste periode nog een paar keer met Henk Koerts op bezoek geweest, toen John al wist dat hij niet meer beter zou worden. John wilde het liefst alleen maar praten over de prachtige jaren met name die van Soesterberg. Het maakte zijn hoofd leeg zei hij.

Tijdens de crematie heeft Volkert gesproken, wat de familie enorm waardeerde. Op zijn rouwkaart stond "Het is zoals het is. Het gaat zoals het gaat. John."

Het is een enorm gemis.

 

Hans de Ree, 25 januari 2015

 

Soesterberg, zomer 1984, foto: John Lekkerkerker